Складанне кнтги майго дзяцінства

Пра кнігі з майго дзяцінства (rss)

Індэкс кахання: 9.67 (29/3)

Навучыўшыся чытаць, я адкрывала для сябе свет кніг вельмі неадэкватна. Вынікам гэтага сталі скандалы ў дет.сад, калі я деморализовывала дух трохгадовых карапузаў сваімі выкрыкамі "Гэта суп з п'явак!" або "Не ешце гэта, там мышыныя хвосцікі". Так мне запомніўся "Чараўнік смарагдавага горада". У пяцігадовым узросце я проста пераказвала "Міфы Старажытнай Грэцыі" і кнігі па астраноміі, якія любіла. Аднакашнікі адкрывалі раты, я ціха млела. А дома з захапленнем разглядала яшчэ адну любімую кнігу - "Атлас анатоміі чалавека". Асабліва мяне ўражвала карцінка. крывяноснай сістэмы плёну. Прачытаўшы ўсе подпісы, я малявала Хвасцец і мышцы, размалёўваць, і радавалася. А потым я пайшла ў школу. І спектр любімых кніг стаў пашырацца і падвяргацца изменениям.Прошло ўжо шмат гадоў, але я да гэтага часу трымаю ТЫЯ кнігі на паліцы любімых, гартаю іх зрэдку, і апускаюся ў тое даўняе адчуванне пазнання свету.

Добрая, дарэчы, тэма. Нешта я нядаўна моцна падсеў на кнігі, якія былі прачытаныя мной яшчэ ў дзяцінстве. Вядома, не ў самым глыбокім дзяцінстве, а гадоў так у 10-11. І што самае дзіўнае - пры паўторным чытанні яны зусім не здаліся мне прымітыўны. Нармальныя такія, добрыя кніжкі, з цікавым сюжэтам. Толькі не трэба казаць, што я пакутую інфантылізм 🙂

Не з маленства, вядома. А ўжо прачытаныя ў школьным узросце. Мне пашанцавала - амаль усе мае кніжкі былі мамчыны - такіх тады не выдавалі, а то і цяпер не выдаюць. А таму - быў Віні-Пух і Карлсан (не ў скарачэнні сапраўднай), былі незаслужана забытыя цяпер Пан Клякса і Гамер Прайс, вослік Мафин і Аліса ў акадэмічным перакладзе, Чараўнік смарагдавага горада натуральна .. Мумi-тролі з усёй кампаніяй. Яны ўсё і зараз жывуць у мяне дома. І самае смешнае - я іх перачытваю, і пачынаю разумець толькі цяпер. Так мусіць заўсёды і бывае. Я люблю іх - гэтых герояў, яны праводзілі мяне ў дарослае жыццё, і я іх не забываю - я іх люблю. Добрыя, сонечныя, ледзь наіўныя і Сумленныя кнігі. Там дзе - дабро гэта дабро, а зло - злое, але ж зусім ня страшнае, там дзе ёсць сябры, там дзе вар'ятка, але такая верная палітыка. А каб я ні крычала - у мяне сутнасць персанажа дзіцячай казкі. Эльфы прыйшлі ўжо потым. Снусмумрик я 🙂

Кніг якія прайшлі праз маё дзяцінства было привеликое мноства, іншая справа што многія з гэтых кніг ужо не памятаю. Чытаць я навучыўся яшчэ за доўга да школы, хоць хуткасць майго чытання тады была нізкай і таму кнігі чыталі мне мае бацькі услых. У дашкольныя часы мне вельмі спадабаліся кнігі пра Нязнайку, асабліва "Незнайка на Месяцы", Мне тады здавалася што гэтая кніга вельмі сур'ёзная і ў той жа час поўная прыгод. У мяне на старой кватэры где то захавалася нават мая перамалёўкі вялікіх літар кнігі "Незнайка на Месяцы", Ужо балюча мне тады спадабалася гэтая кніга. Вельмі спадабалася кніга пра прыгоды Мумми троль і капялюш чараўніка, асабліва мне спадабаўся адзін сюжетик з гэтай кнігі, дзе ў Мумми - холе з за гэтай самай шапкі пачалі расці джунглі. Дадам, што мне вельмі падабаліся розныя казкі, асабліва рускія народныя казкі. У іх адчуваўся які то дух сівой даўніны і ў той жа час у іх змесце адчувалася братэрства галоўных, станоўчых герояў і пачуццё справядлівасці.

На днях захацелася перачытаць Карлсана. Дзіўна - у дзяцінстве гэтая кніга не была маёй каханай (а пра любімы атлас анатоміі я ўжо пісала вышэй). А цяпер прама ўпілася і прачытала захлёбваючыся, зрэдку агучваючы самыя любімыя свае фразы: "Прыгожая рэч. Дзе ты яе сцягнула?", "Яна паклала туды лісіны яд!" (Муж на бутэльку вострага кетчупа паперку ​​прыляпіў - "Лісій йад"). Апафеозам вяртання да дзяцінства стала запіска "У Міры зкасок тожы любі булачкі. Гнум". Я хачу зноў стаць маленькай і апускацца ў "свет зкасок"! Альтэрнатыва - пагуляць у Алісу Макгі, чым і займуся, напэўна, бо Карлсан прачытаны.

Ммм. Сёння разбіралі з мамай старыя кнігі. Знайшлі там зборнік вершаў "Было ціха. " - гэтую кніжачку я ўпершыню сама прачытала. Услых. Бацькі былі ўпэўненыя, што я яе проста на памяць ведаю, але праверылі, аказалася - не 🙂 Любімыя кнігі Уладзіслава Крапивана. Зачараваная імі, закахана проста. Адзін час я любіла мора і ўсё, што звязана з марской тэматыкай, магла без запінкі назваць усе часткі карабля і ведала розныя марскія тэрміны. Зараз забылася 🙁 Далей, Астрыд Ліндгрэн. Узахлёб чытала яе 6-томнік - і Пэпі Доўгаяпанчоха, і Эміль. Любімае твор з творчасці А. Ліндгрэн "Расмус-бродяга9quot ;. Цудоўная і кранальная аповесць. Ну, зусім ужо дзяцінства - гэта розныя казкі, вершы. Каранёў Чукоўскі, Рыгор Астроўскі (яго шкодныя парады ^ _ ^). Карацей, з кнігамі па жыцці - пачынаючы з самага дзяцінства. Чытала заўсёды шмат і, напэўна, гэтак жа багата буду чытаць у будучыні.

Мяне тут апошні час дома заўважалі за чытаннем кніг савецкага выдання. Старых і патрапаныя 🙂 Я не магу сказаць, што ў дзяцінстве я дрэнныя кнігі чытала, тым больш большай часткай яны былі пазнавальныя або выхаваўчыя. Так што і цяпер з імі азнаёміцца ​​карысна, бо многія цікавыя факты і жыццёвыя назірання за непатрэбнасцю затёрлись. Акрамя таго, толькі, зыходзячы цяпер гэта разумею і заўважаю, што дзіцячыя кнігі вельмі карысныя для дарослых людзей: у іх ёсць вельмі тонкія заўвагі, якія чалавек зразумее толькі калі сам перажыве нешта падобнае, пра што пішуць. І проста: чытаць дзіцячыя кніжкі - гэта вяртацца ў дзяцінства, а то бо ўсё вакол ходзяць разумныя, столькі гадоў пражылі, а ўжо нічога не памятаем, і тыя ж памылкі здзяйсняем, пра які аўтары дзяцей папярэджвалі.

Кнігі з дзяцінства - гэта нешта накшталт моста, які злучае нас непасрэдна з нашым дзяцінства. Гэтыя кнігі добрыя, героям кніг я заўсёды верыла і ведала, што ў іх усё справядліва і зло абавязкова пакараюць! Ад старых стрничек, якія гартаў, вее чымсьці родным і даўно забытым. Пачынаеш перачытваць кіраўніка, разумееш, што ўсяго сказанага па-ранейшаму верыш, у гэтым прыдуманым свеце бачыш сябе, адчуваеш цеплыню і на душы становіцца светла і спакойна!

Ой! У дзяцінстве фанацела ад "Адысеі капітана Блада", Ад кніжак Уладзіслава Крапівіна, любімая мая - "вяртанне кліпера "Кречет9quot ;! Яны і цяпер, у маім цяперашнім-то узросце (!) Бываюць перечитываемы часам! Я люблю чытаць кнігі і цяпер, а ў дзяцінстве - чытала дні напралёт! Вельмі фанацела ад кніг Луі Буссенара, перачытала ўсё! Добрыя і цёплыя ўспаміны ад гэтых кніжак, яны і цяпер, усё затрёпаные і зашмальцаванай, стаяць на маіх паліцах.

У дзяцінстве маімі настольнымі кнігамі былі "Казачныя аповесці скандынаўскіх пісьменнікаў", "Малы і Карлсан", "Мэры Попінс", "Аліса ў краіне цудаў", І я вельмі рада, што вырасла менавіта на ГЭТЫХ кнігах! Цяпер перачытваю іх з задавальненнем!

Гэта мае любімыя карэйскія казкі, гісторыі пра забаўныя звярка і чароўных, міфічных герояў, якія я чытала ў дзяцінстве - сама або пры поомщи Вары або сваёй няні. Потым з'явіліся больш асэнсаваныя і праўдападобныя апавяданні, я вельмі любіла Чэхава, асабліва "Каштанку9quot; - бо душы не чула ў жывёл! Маімі любімымі кнігамі былі "Маленькі прынц", Экзюперы, "Чараўнік смарагдавага горада", - іх я чытала часта, па многу раз перачытвала, у выніку амаль парваўшы вокладку і завучыўшы ўсе фразы да дзірак. Але сталенне ў мяне надыходзіла вельмі хутка, і я ўжо ў 11 гадоў прачытала "Тысяча і адна ноч". Кнігі майго дзяцінства - гэта тыя мілыя, ужо ладна патрапаныя томікам, якія навяваюць прыемныя ўспаміны, настальгію. Гэта часица майго светлага і бясхмарнага мінулага, я не магу не любіць іх.

Хоць іх не было. Першую сваю кнігу прачытала ў 11 класе. Не смешна. Да гэтага быў нейкі пратэст. Супраць школьнай праграмы, супраць тых кніг, які спрабаваў ўсунуць па. А потым неяк ноччу зайшла ў "Рамстор9quot ;, па Дорош дадому, як звычайна ўзяла печываў і соку, а потым пайшла за часопісамі усялякімі. Хоць што там зусім канкрэтнымі;) за мужчкими часопісамі. І тут гляджу сярод кніг, якія вядома былі ў гэтым жа аддзеле, адна так і глядзіць на мяне сваёй вокладкай. І назва прям захапіла. Карацей, узяла яе і купила.Прочла. Была ў захапленні і так панеслася кніга за кнігай. У дзень па кнізе;)

Вырасла і зразумела, што на самой справе добрыя кнігі ў асноўным прызначаны для дзяцей. Накшталт як сорамна ў дваццаць з хвастом зачытвацца Крапівінай, але мне ўсё роўна. Не чытаць жа Донцову і што з ім, а добрых кніг выдаюць сапраўды мала. А зноўку адкрываць для сябе Дзюма, Крапівіна, Стругацкіх, Верна - проста цуд.

Якая настальгія! Кроўлі, ЛаВей; Ніцшэ, Шопенгауэр, Шпэнглер, Фуко. ; "валадар Кольцаў", "тры мушкецёра", "Каралева Марго", "Віконт дэ Бражелон" і г.д., і да т.п. Колькі ж я ўсяго перачытаў з бацькавай бібліятэкі! Я згубіў лік дням і начах, якія я там правёў. І сёння іншы раз адкрываю кнігу і апускаюся ў атмасферу дзяцінства - не заўсёды бясхмарнага, але, у прынцыпе, не такога ўжо і дрэннага. Бывае і горш. Добрая тэма, дзякуй. 🙂

Музыка ў маім дзяцінстве была жудасная, але гэта кампенсавалася выдатнымі кнігамі. Вельмі любіла Чараўніка смарагдавага горада, прачытала усе кнігі з гэтай серыі па некалькі разоў кожную. Мілыя, добрыя і пухнатыя Мумми-троль, чытаю іх да гэтага часу, і кожны раз адкрываю для сябе нешта новае. І вядома ж казкі: русалачка, белоснежка і сем гномаў, Спячая прыгажуня (мая любімая казка). Потым былі кнігі Кіра Булычова пра дзяўчынку Алісу. Старая добрая дзіцячая фонтастика. Я нават часам зайздросціла сваёй сястры, што яе завуць гэтак жа, як і галоўную гераіню кніжак. Целіка ў нас тады не было і мы часцяком біліся з ёй з-за кніжак .. Потым быў падлеткавы перыяд: тэлевізар і детективчики, напісаныя спецыяльна для падлеткаў.

Мая любімая кніга дзяцінства была "Віця Малееў у школе і дома". Я яе чытала раз 10, не менш. Таму што было вельмі цікава напісана. Ды і наогул, мне падабаліся кнігі пра школу))

Мая любімая кніга ў дзяцінстве была "Віця Малееў у школе і дома". Я яе чытала раз 10, не менш, таму што яна была, па-мойму, оч цікавай, ды і напісана добра. Я наогул любіла кнігі пра школу))

О, у дзяцінстве шмат чытала, не тое што цяпер. Памятаю, Нязнайку чытала, усе кніжкі, да. Яшчэ казкі Астрыд Ліндгрэн любіла. Мэры Попінс падабалася вельмі. О, яшчэ кніжка "Дзяўчынка з Зямлі". Чытала ўсё сама. Хоць, яшчэ была адна зусім жудасная книженция, з нейкімі сюррэалістычная вершамі, і малюначкамі, ад якіх мне рэальна страшна рабілася, зара б знайсці яшчэ, ды паглядзець, толькі яна знікла кудысьці.

Вось спіс літаратуры якім я захапляўся з ранняга дзяцінства па меры ўступлення ў падлеткавы ўзрост. '' Пра Веру і Анфісу '' - Э.Успенскі. '' Мумi-тролі '' - Т.Янссон. '' Малы і Карлсан '', '' Пэпі-Доўгая Панчоха '' - А.Линдгрен. '' Чараўнік Смарагдавага горада '' - аўтара блін не памятаю. '' Нязнайка '' - Н.Носов. '' Аліса ў Краіне Цудаў '', '' Аліса ў Залюстаркоўе '' - Л, Кэрролл. '' Джым Гузічак '' - М.Энде. '' Прыгоды Джельсомино '' - Дж.Родари. '' Неверагодныя прыгоды італьянцаў у космасе '' - С.Джильи. '' Цудоўнае вандраванне Нільса з дзікімі гусямі '' - С.Лагерлёф. '' Першы вучань '' - П.Яковлев. '' Бялее ветразь '' - В.Катаев. '' Сто гадоў таму наперад '' - К.Булычев. '' Калыханка для брата '', '' Хлопчык са шпагай '', '' Бронзавы хлопчык '' - В.Крапивин. '' Корцік '', '' Бронзавая птушка '' - А.Рыбак. '' Таямнічы востраў '' - Ж.Верн. '' Мая сям'я і іншыя звяры '' - Дж.Даррелл. Можа і чытаў іншыя кнігі але ўспомніць не магу т.к.то што я пералічыў напрочно затрымаліся ў памяці бо іх чытаў бясконца з паўторамі ад нуды.

Памятаю, я любіла Чыпаліна)) У мяне да гэтага часу на паліцы стаіць вялікая ілюстраваная кніга пра яго прыгоды. Крыху пазней свята верыла ў Піцера Пена і чакала, калі ж ён за мной прыляціць.

А я Нязнайку вельмі любіла)) ​​Іх-хіхіхі)))

Часу ў мяне мала, скажу толькі, што дзякуючы гэтым кнігам я зразумела, якім НЕ трэба быць, чыйму прыкладу НЕ варта прытрымлівацца, якія кнігі НЕ прыносяць нічога, акрамя шкоды, кнігі якіх пісьменнікаў НЕ трэба нават у рукі браць. Вось такая сумная гісторыя.

Пра іх самыя яркія ўспаміны, яны самыя цікавыя, самыя добрыя і без гвалту, маёй первыой кнігай стаў "Дядч Фёдар". Перачытваю і ў цяперашні час)))

Я навучылася чытаць у 4 гады і з тых часоў не растаюся з кнігай. Творы розных пісьменнікаў, народаў і паэтаў, якія я чытала ў дзяцінстве выклікаюць толькі станоўчыя, далікатна-настальгічныя ўспаміны. Часам было сумна (Э. Сетон-Томпсан), часам весела да калацця ў жываце, нешта прымушала задумацца. Але магу дакладна сказаць, што ўсе кнігі, прачытаныя мною ў дзяцінстве дапамаглі мне развіць пісьменную гаворка, навучылі лагічна выбудоўваць тэксты, што так неабходна ў маёй прафесіі і зрабілі мяне цікавым суразмоўцам. Гэтыя творы зрабілі нямала д / майго выхавання і развіцця.

У дзяцінстве я вельмі любіла чытаць, некаторыя кніжкі былі мной зачитаны.Сейчас ў мяне дачка і я знайшла некаторыя кнігі, якія мне запомніліся і прачытала ей.Все кнігі былі ўспрынятыя ёй на "Ура9quot ;. Вось тыя, якія нам падабаюцца: Астрыд Ліндгрэн "Мы ўсе з бюлербю" гэтая кніга асаблівая, яна не раз прымушала смяяцца, В.Постников "Прыгоды Карандаша і самаробкіных"самая першая кніга, астатнія нам не вельмі спадабаліся, Ю.Томин "Ішоў па горадзе чараўнік" (Выдатная аповесць ва ўсіх сэнсах, таксама з пазнавальнай пункту гледжання), аповесць "Каця і кракадзіл" аўтара на жаль не памятаю, але кніжка - цуд!), А.Семенов "Выхадкі і каверзы Ябеда-Корябеды", Паўль Маар "Сем субот на тыдні або ў суботу Субастик вярнуўся", Серыя кніг пра Алісу Селязьнёву, кніга "Казка сярод белага дня" і "Казка пра малярнай пэндзля" (Авторане магу ўспомніць), "Прыгоды жоўтага валізкі. Зялёная пілюля" С.Пракоф'ева. Можа хто-небудзь з гэтага невялікага спісу знойдзе для сябе і свайго дзіцяці нешта цікавае і асаблівае!

Вядома люблю! Гэта былі зборнікі казак Братоў Грым, Вільгельма Гаўфа, Шарля Перо, Ханса Андэрсана і яшчэ ўсялякія венгерскія казкі. У 8-10 гадоў зачытвалася імі, перажывала за герояў. Вельмі любіла казку "Халоднае сэрца". А вось казкі Андэрсана заўсёды здаваліся мне сумнымі але вельмі арыгінальнымі і непадобнымі на астатнія, вельмі многія з іх былі з дрэнным канцом. А казкі перастала чытаць гадоў так у 11 пасля таго, як пачала "Анжелику9quot; чытаць. Але казкі як і раней, любіла так і цяпер. Яны адкрылі мне цудоўны літаратурны свет.

я ў дзяцінстве была фанатка кніг, абакрала ўсю школьную бібліятэку. былі кнігі якія я чытала больш за адзін раз. гэта было нават цікавей мултиков

Ой нядаўна скачала сабе ўсе творы Сяргея Сухінава і дэтэктывы і страшылкі серыі "чорны кацяня" - перачытваю - выдатна зноў акунуцца ў дзяцінства! Нават не чакала, што ўсё гэта зноў спадабаецца і пацягне! Да гэтага часу люблю кнігі дзяцінства.

Кнігі майго дзяцінства - гэта дэтэктывы і страшылкі серыі "чорны кацяня", "Чараўнік смарагдавага горада" і яго працягу ад Сухінава. Як ні дзіўна, нават цяпер часам іх з задавальненнем чытаю, цікавыя ўсё ж такі.

А такіх, бадай, і няма. «Аліса ў краіне цудаў» і «Нязнайка на Месяцы», хіба што, але іх я прачытала далёка не ў дзяцінстве, а толькі што якія пайшлі летам. Не было ў мяне ніколі згубнай страсці да кніг - ні цяпер, ні тым больш у дзяцінстве. Свет я адкрывала і па ранейшым адкрываю экзістэнцыяльным шляхам. А так прынамсі хоць зрок захавала, ды і на светапогляд маё кнігі бы ўсё роўна не паўплывалі.

Ведаеце, я да 7 гадоў, да школы, жыла ў вёсцы. І неяк хутка вырасла з дзіцячых кніжак - ну я самыя-самыя дзіцячыя у разлік бяру. "Незнайку9quot ;, "Троллей9quot ;, "Волшебника9quot ;, "падарожжа Нільса" - гэта любімае, гэта класика, але гэта было крыху потым. А ў вёсцы ў мяне пакуль гэтага не было, былі пласцінкі, але хацелася нешта чытаць! І таму сабж асацыюецца ў мяне з Горкім "старую Iзергiль", Караленка "сляпой музыкант", Нейкія жудасныя "дзяцінства Тэмы", Дзе ён з змрочнага калодзежа ратуе сабаку Жучка (бррр!), "дзеці падзямелля" і іншымі радаснымі рэчамі. )) А яшчэ было шмат кніг пра фашыстаў, з тых часоў я немнец цярпець і не магу: партызаны там, "русиш швайн", "хэндзе хох!", "арбайтен9quot ;. была такая таўшчэзная кніга "Феникс9quot ;, як нашых гоняць у палон немцы, і нейкі афіцэр зрывае з сябе пагоны, і там у іх інтрыгі, ня закладзе ці хто з сваіх. Потым, года 2 назад спрабавала перачытаць - на 3-й старонцы кінула. Як я яе калісьці здужала, гадоў у 8 - загадка! Вось столькі ўсякай дрэні ў мяне было. ))

Не ведаю, памятаю, калі я іх чытала, увесь час плакала. Тургенева "Муму9quot ;, казкі Андэрсана, "шэрая шыйка". А кнігі, зададзеныя школьнай праграмай, былі тупыя і маркотныя, творы тыпу "Незнайка9quot; і "Чипполино9quot; не выклікалі нічога, акрамя нуды, ніякага захаплення я не адчувала, смеху таксама. Потым ужо, у падлеткавым узросце, стала выбіраць сама, што мне чытаць. Асабліва ненавіджу з дзяцінства ўсякія маральна- ублюдочные аповеды, якія вучылі слухацца маму і настаўнікаў, і любіць і дапамагаць смярдзючым аднакласнікам. Злавала яшчэ тады.


Сачыненне на тэму «Кніга»

Сачыненне на тэму «Мая любімая кніга»

Прадставіць сваё жыццё без чытання проста немагчыма, таму ў кожнага дзіцяці і дарослага абавязкова ёсць любімая кніга, якую ён гатовы перачытваць шмат-шмат разоў, і яна ніколі яму не надакучае!

Добрых і не вельмі кніг было напісана ва ўсе часы пісьменнікамі розных краін свету незлічоная колькасць, і прачытаць іх усё, вядома ж, проста немагчыма. Але ёсць такія кнігі, якія застаюцца папулярнымі на працягу стагоддзяў, а чытаць іх будуць і праз некалькі сотняў гадоў.

Складанне "Мая любімая кніга»

З планам і эпіграфам Кнігі атачаюць нас з дзяцінства. Яны суправаджаюць нас усё жыццё. Яны развіваюць у нас пачуццё прыгажосці, пашыраюць наш кругагляд, прымушаюць разам з літаратурнымі героямі радавацца, засмучацца ці перажываць. Кнігі падымаюць нам настрой, нярэдка ратуюць ад адзіноты, дапамагаюць знайсці выйсце з сітуацыі, якая склалася.

Сачыненне на тэму «Мая любімая кніга - Чараўнік Смарагдавага горада»

Я чытаю шмат кніг. Асабліва мне падабаюцца творы пра прыгоды і чарадзейства, усялякіх Чарадзея, феі і чароўных рэчах. І таму мая любімая кніжка - гэта «Чараўнік Смарагдавага горада». Яе напісаў Аляксандр Волкаў. Дакладней, я люблю ўсю серыю кніг пра прыгоды дзяўчынкі Элі ў Чароўнай краіне. Сюды ўваходзяць яшчэ «Урфін Джус і яго драўляныя салдаты», «Сем падземных каралёў».

Сачыненне на тэму "Кніга - лепшы сябар і памочнік"

Кніга - сябар чалавека, таму што яна отвлечёт ад суму, увлечёт цікавым сюжэтам. У кнізе ты знойдзеш шмат разумных думак, розную інфармацыю, якую не ведаў. Кнігі бываюць розныя: мастацкія, навуковыя, забаўляльныя. Выбірай па душы! У любы час яна дасць табе адказ на любое пытанне, толькі открой яе і не залянуйся прачытаць. З кнігай ты заўсёды сам-насам. І калі яна цікавая, то ад яе проста немагчыма адарвацца. Калі чалавек шмат чытае, то ён становіцца разумней, пісьменней. У гэтым дапамагла яму кніга. Значыць, яна сапраўдны сябар і памочнік і дарадца!

Сачыненне на тэму «Кніга ў маім жыцці»

Навошта мне трэба чытаць кнігі? Гэта пытанне як нельга актуальны ў наш час. Мы жывем у эпоху ўсеагульнай камп'ютарызацыі. Любую кнігу я магу знайсці ў Інтэрнэце. Больш таго, мне зусім не абавязкова яе чытаць, я магу яе проста праслухаць або паглядзець экранізацыю. Шчыра кажучы, гэта нашмат лягчэй, чым чытаць.

Міні-сачыненні на тэму «Кніга»

Варыянт 1. «Кніга наш сябар і дарадца»

кніга і ў праўду наш сябар і дарадца, чытаючы кнігу мы адкрываем нешта новае для сябе, кніга нам раіць, падказвае што рабіць калі здарылася што-небудзь сур'ёзнае. Чытайце кнігі і будзіце нашмат разумнейшыя і больш разумець. Кніга таксама і самы добры падарунак на якое-небудзь свята. Бо з кнігі мы можам даведацца практычна ўсё, што заўгодна. У кнігах ёсць розныя навукі такія як: фізіка, хімія, матэматыка, гісторыя і шмат іншых. кніга ніколі не перашкодзіць, а наадварот дапаможа ў любой сітуацыі.

Варыянт 2. "Кніга - лепшы сябар чалавека»

З самага дзяцінства кніга дапамагае нам пазнаваць свет. Спачатку бацькі чытаюць нам казкі, з якіх мы даведаемся, што добра, а што - дрэнна. Даведаемся для сябе новае, робім высновы, вучымся на памылках персанажаў гісторый з кніг. Праз час мы ідзем у школу. Там і пачынаецца дарога, на якой мы і кнігі непадзельныя. Мы вучымся пісаць, чытаць, лічыць. Большасць гэтай інфармацыі мы даведаемся ад настаўнікаў, але кнігі дапамагаюць нам замацоўваць і ўдасканальваць нашы веды.

Не знайшлі што шукалі? вось яшчэ

• чаму кнігу называюць сябрам • складанне апісанне кнігі • кампутар і кніга • складанне на тэму кніга • чаму трэба берагчы кнігу складанне • навошта патрэбныя кнігі складанне • водгук пра кнігу пунсовыя ветразі • апісанне кнігі

папулярныя сачыненні

Сачыненне на тэму. Сачыненні ў дапамогу школьнікам.


Кнігі майго дзяцінства (Выніковае сачыненне)

Калі Вы заўважылі памылку ці памылку, вылучыце тэкст і націсніце Ctrl + Enter.

Тым самым акажаце неацэнную карысць праекце і іншым чытачам.

Дзякуй за ўвагу.

У дзяцінстве ў мяне было шмат розных кніжак: тоненькіх і тоўстых, з вялікімі яркімі ілюстрацыямі. Да гэтага часу памятаю свае першыя «падручнікі", але самым каханым выданнем быў зборнік вершаў для дзяцей.

Вялікую цяжкую кнігу з паліцы магла дастаць толькі мама. Мне падабалася залазіць да яе на калені і апускацца ў чароўны свет падарожжаў. Мама чытала ўголас, а я разглядаў малюнкі і ўяўляў сябе спадарожнікам героем.

Дзякуючы Карней Чукоўскі я разам з Айбаліта пабываў у Афрыцы, нароўні з лянівым хлопчыкам слухаў парадаў грознага Мойдодыра. Уладзімір Маякоўскі тлумачыў мне «што такое добра і што такое дрэнна», а кароткія вершыкі Агніі Барто нагадвалі пра асцярожным стаўленні да цацак, сябрам і знаёмым.

Пры сталенне мяняліся і літаратурныя перавагі. Цяпер ужо я сам мог дастаць з паліцы любімыя кнігі і суправаджаў Гулівера ў краіну ліліпутаў, лётаў з Карлсанам па дахах і сваволіў разам з Томам Соер ...

Мы расцем ў асяроддзі добрых добрых кніг. Яны паступова пашыраюць наш кругагляд, прывіваюць любоў да прыгожага, прымушаючы радавацца і перажываць разам з героямі. Літаратурныя персанажы суправаджаюць нас на працягу ўсяго жыцця, займаючы па чарзе месца лепшых сяброў. Як і з роднымі, з імі ніколі не хочацца расставацца.

У кожнага ёсць любімая кніга або цэлы шэраг твораў. Да іх звяртаешся у хвіліны смутку, за саветам і падтрымкай. Чытанне дазваляе забыцца, акунуцца ў свет прыгожага і атрымаць праўдзівую асалоду. Своечасова прачытаная кніга можа перасцерагчы ад памылкі і нават змяніць ход падзей у лепшы бок. Кніга, нібы старэйшы мудры сябар, заўсёды гатовая даць слушную параду, трэба толькі адкрыць яе і пачаць чытаць.

Сайт мае выключна азнаямляльны й навучальны характар. Усе матэрыялы ўзяты з адкрытых крыніц, усе правы на тэксты належаць іх аўтарам і выдаўцам, тое ж адносіцца да ілюстрацыйным матэрыялам. Калі вы з'яўляецеся праваўладальнікам якога-небудзь з прадстаўленых матэрыялаў і больш не жадаеце, каб яны знаходзіліся на гэтым сайце, яны неадкладна будуць выдаленыя.

Внимание, только СЕГОДНЯ!
"
"