аповяд

Антон Паўлавіч Чэхаў

Дваццаць дзевятага чэрвеня (Аповяд паляўнічага, ніколі ў мэту не трапляе)

дзядзька Ваня Сцэны з вясковага жыцця ў чатырох дзеяннях

Іваноў Драма ў чатырох дзеяннях

лясун Камедыя ў 4-х дзеяннях

На вялікай дарозе Драматычны эцюд у адной дзеі

Чайка Камедыя ў чатырох дзеяннях

экзамен (З гутаркі двух вельмі разумных людзей)


Надзвычайны апавяданне «Карма»

Пра тое, што нашы ўчынкі сапраўды маюць значэнне.

Ганна Валер'еўна памерла дастаткова спакойна. Інсульт адбыўся ў сне, і таму прачнулася яна ўжо не ў сябе ў ложку, а ў прасторным пакоі з мноствам іншых людзей, як і яна, якія спадзяваліся ўбачыць нешта іншае. Папіхаўшыся сярод народу і высветліўшы што да чаго і дзе, Ганна Валер'еўна праціснулася да вялікага даведачнаму бюро, якое спачатку накіравала яе назад у чаргу, потым на выхад і толькі з трэцяга падыходу (да большага задавальнення Ганны Валер'еўны, бо не такіх бюракратаў штурмам бралі) операционист знайшоў час прабіць яе па базе дадзеных і паведаміў:

- Вось раздрукоўка кармы, трэці кабінет направа за левым вуглом - атрымаеце камплектацыю. Потым падыдзеце. Наступны.

Ганна Валер'еўна паслухмяна ўзяла раздрукоўку, нічога ў ёй не зразумела і прайшла ў паказаным кірунку.

- Карму давайце! - Ганна Валер'еўна падскочыла ад нечаканасці.

- А вы можаце даць нешта яшчэ? - цынічна пацікавіліся за стойкай і літаральна вырвалі з рук Ганны Валер'еўны раздрукоўку. - Так, карма ў вас, скажам прама, так сабе. Шмат з такой ня навоюешь.

- Я не хачу ваяваць - спалохана пралепятала Ганна.

- Усе вы так кажаце, - адмахнуліся ад яе і працягнулі, - на ваша колькасць набраных балаў вы можаце купіць 138 зямных гадоў чалавечага жыцця, 200 гадоў птушынай або гадоў 300 у выглядзе дрэва або каменя. Раю каменем. Дрэвы, бывае, сякуць.

- Сто трыццаць восем ... - пачала была Ганна Валер'еўна, але яе зноў перабілі.

- Менавіта сто трыццаць восем гадоў стандартнай і нічым не характэрнай жыцця, пасрэднай знешнасці і без якіх-небудзь незвычайнага.

- А калі з незвычайным? ... Гэта я так, на ўсялякі выпадак ... удакладняю ...

- Ну, выбірайце самі. Незвычайнасць шмат. Талент - 40 гадоў жыцця, багацце - у залежнасці ад памеру, шлюб, шчыра вам скажу, паўжыцця губіць. Дзеці гадоў па 15 адымаюць ... Вось вы дзяцей хочаце?

- Не ... хоць, зрэшты ... дваіх ... не, траіх ...

- Вы ўжо вызначыцеся.

- Шлюб, траіх дзяцей, талент, багацце і каб па свеце падарожнічаць! - на адзіным дыханні выпаліла Ганна Валер'еўна, ліхаманкава успамінаючы чаго ёй яшчэ не хапала ў тым жыцці, - і прыгажосць!

- Губа не дурная! - хмыкнулі з-за прылаўка, - а цяпер, паважаная Ганна Валер'еўна, давайце палічым. Шлюб - гэта 64 гады, застаецца 64. Трое дзяцей - яшчэ мінус 45. Застаецца 19. Талент, дапусьцім, не сусветнага маштабу, так, рэгіянальнага, ну гадоў 20. А багацце гадоў 20 мінімум. Лепш трэба было папярэдняе жыццё жыць, недонабрали гадоў.

- А вось ... - прыкусіла губу Ганна Валер'еўна, - калі нічога ...

- А калі нічога, то 138 гадоў пражывеце адна ў цеснай кватэрцы, дастатковай для аднаго чалавека і пры здаровым ладзе жыцця ў наступны раз хопіць на пабольш гадоў - Адкінь Ганну Валер'еўна.

- І нічога нельга зрабіць?

- Ну чаму ж? - змякчэлі за прылаўкам, - можам арганізаваць вам цяжкае дзяцінства - тады вызваліцца гадоў 10. Можна шлюб зрабіць познім - тады ён не паўжыцця адхапілі. Калі развод - яшчэ крэдыт з'явіцца, а калі муж сатрап, то авось і талент сусветнага маштабу зможам укомплетовать.

- Ды гэта ж рабаванне ...

- Свякроў-самодурка карму нядрэнна ачышчае, - праігнаравалі яе абурэнне і працягнулі, - можна вам дадаць п'янага акушэра і інваліднасць з дзяцінства. А калі пажадаеце ...

- Не пажадаю! - Ганна Валер'еўна паспрабавала ўзяць у свае рукі кантроль над сітуацыяй, - Мне, калі ласка, дваіх дзяцей, шлюб гадоў гэтак на 40 па бягучым курсе, талент хай рэгіянальны будзе, ну і багацце каб падарожнічаць, не болей.

- Усё? Прыгажосці вам не адсыпаць? У вас яшчэ 50 гадоў засталося ... не? Тады камплектам ... - дзяўчына за прылаўкам дастала кружку і стала высыпаць у яе парашкі розных колераў, прыгаворваючы сабе пад нос: «шлюб саракагадовы, ёсць, дзеці - дзве штукі ёсць, талент ... талент ... вось мабыць так, грошы ... сюды, а астатняе ад мужа яшчэ ... Усё! »

Ганна Валер'еўна недаверліва пакасілася на паўлітровымі кружку, запоўненую каляровым пяском, якую ёй працягнулі з-за прылаўка.

- А калі, скажам, я талент не выкарыстоўваю, я даўжэй пражыву?

- Як вы пражывеце - гэта вашы праблемы. Заказ я вам запакавала, разбавіць з вадой і вып'еце. Тавары спакаваныя, звароту і абмену не падлягаюць! Калі вы паліто купіце і насіць не будзеце - гэта ўжо вашыя праблемы.

- Рахунак-фактура вам, запэўніваю, не спатрэбiцца.

- Ды што вы ўсё «А» ды «А»! лёс вы сабе выбралі, перадумовы мы вам намяшана, усё астатняе ў вашых руках. Кулер за вуглом. Наступны!

Апошняе, што паспела падумаць Ганна Валер'еўна перад уласнымі родамі, было: «Вось накшталт усё з майго ведама і дазволу, а такое адчуванне, што мяне ўсё ж такі надурыў». Хоць няма, мімалётнай іскрай у яе ў мозгу паспела пранесціся думка пра тое, што ёй цікава, як яе назавуць.

← Цісні «Падабаецца» і чытай нашы лепшыя пасады ў сваёй стужцы.

Вам таксама могуць спадабацца:

5 лепшых вершаў рускіх класікаў пра восень

Вось як выглядаюць казкі ў рэальнасці

Гісторыя малодшай дачкі А.С. Пушкіна

Састарэлая мадэль, адна штука

25 праніклівых цытат О. Генры

Лепшыя пераказы «Чырвонага Капялюшыка» у стылі розных пісьменнікаў

Дыета без дыет: 10 прынцыпаў інтуітыўнага харчавання

5 натхняльных прыпавесцяў

«Фітнес для мозгу» - Цікавае. Пазнавальнае. Натхняе.

Каб далучыцца, націсніце «Падабаецца». Ніякай рэкламы. Чытайце нашы лепшыя пасады ў сваёй стужцы:

Внимание, только СЕГОДНЯ!
"
"